Tiramisu: najprostsze i najlepsze!

Ten wpis dedykujemy panom, bo wiemy, że i tacy nas czytają. Specjalnie dla Was przepis, którym możecie zdobyć ekstra punkty u ukochanych. Uwierzcie porcja tej słodyczy, przygotowanej własnoręcznie może czynić cuda.

Przepis mojej mamy. Fakt jest taki, że troszkę to trwało ( jakieś 7 lat) zanim wyszło mi idealne. Teraz już wiem jaki jest patent i chętnie sprzedam go Wam.

Deser ten przygotowuje się niezwykle szybko, ale z jedzeniem go warto poczekać. Ja przygotowuje go dzień wcześniej żeby biszkopty nabrały właściwej miękkości, a smaki dobrze się przeniknęły. Ci którzy próbowali tego tiramisu wiedzą, że trudno mu się oprzeć. Więc po co się opierać:) A oto składniki:

• 50- 100 ml nalewki o smaku orzecha laskowego Soplicy
• 5 żółtek
• 130 gram cukru
• 2 białka 
• 500 gram serka mascarpone ( najlepiej oryginalne włoskie dostępne w Lidlu)
• biszkopty podłużne ( najlepsze La Cestera dostępne w Lidlu)
• czekolada gorzka
• 4 łyżeczki kawy rozpuszczalnej na pół litra wody

Zalewamy kawę, a gdy przestygnie wlewamy do niej nalewkę. Następnie ucieramy żółtka z cukrem mikserem na masę jednolitą. Dodajemy serek mascarpone i znów ucieramy. Gdy już kawa jest dostatecznie chłodna maczamy w niej biszkopty. Nie uwierzycie, ale właśnie tu jest ten patent, który sprawia, że tiramisu nie jest za mokre ani za suche. Każdy biszkopt zanurzamy w kawie na trzy sekundy. Jeśli używasz biszkoptów innej firmy zanurz je na jedną sekundę. Nasączone biszkopty układamy kolejno w formie ( mogą to być również kieliszki z płaskim dnem lub po prostu duże szklanki). Gdy już przykryjesz dno naczynia biszkoptami ubij pianę z białek na sztywno mikserem ze szczypta soli. Jeśli stwierdzisz, że miskę możesz przewrócić do góry nogami i piana nie wylatuje czas dodać ją do masy z mascarpone i delikatnie wymieszać łyżką. Połowę masy przekładamy do naczynia i przykrywamy kolejną warstwą nasączonych biszkoptów. Na wierzch reszta masy i dekoracja ze startej na tarce o dużych oczkach czekolady. Tiramisu wstawiamy do lodówki i podajemy najlepiej 12 godzin później wtedy jest najlepsze.

[Ania]

Don’t worry, be slow…

„Slow food – co to takiego?” zapytał mnie kolega z pracy, z którym wcześniej długo rozmawiałam o domowych wędlinach i robieniu musztardy od zera. Choć nie znał tego określenia okazało się, że wyznaje na co dzień filozofie przygotowywania dań od podstaw, starannego wybierania składników i cieszenia się jedzeniem.

Od dawna marzyło mi się by znaleźć sposób na to by tych, którzy jedzą (i żyją) slow, zintegrować. Dzięki entuzjazmowi Ewy i Wojtka, właścicieli bistro Vittorio, moje marzenie zaczęło się spełniać. W sobotę wieczorem zawiązał się nieformalny klub Slow Koszalin. Inauguracyjny wieczór w stylu włoskim zgromadził przy stole ludzi, którzy nie chodzą na kulinarne skróty.

Każdy z uczestników spotkania przygotował swoje ulubione włoskie dania. Ich lista była długa. Niektóre z przyjemnością pokażemy wam na blogu. Było dużo włoskiego wina, domowej produkcji limoncello i… cudowny nastrój. Choć nie wszyscy się znaliśmy to po raz kolejny okazało się, że jedzenie łączy w wyjątkowy sposób. Przez wiele godzin rozmawialiśmy o smakach, podróżach, pasjach (nie tylko tych kulinarnych). Dzieliliśmy się tajemną widzą na temat najlepszych składników, receptur, kulinarnych patentów.

Już wiemy, że spotkamy się znowu, Tym razem z kuchnią arabską. W większym gronie. Nie boimy się nieznajomych, o ile ci nieznajomi dzielą naszą pasję.

Po co wam o tym piszę? To proste: chciałabym was zarazić wirusem slow. Spotykajcie się po to by cieszyć się jedzeniem, by się wzajemnie poznawać przez swoje ulubione smaki. Celebrujcie życie. Bądźcie slow.

 [Asia]

Pasta quattro verde

Po słodkim biscotti dalej zostajemy we włoskim klimacie. Może dlatego, że szykujemy się na "italian slow food party" (reportaż zdjęciowy na pewno pojawi się na blogu), a może dlatego, że po prostu kuchnia włoska jest wyjątkowo smaczna i różnorodna... Tym razem jednak coś obiadowego, smacznego, zielonego a przede wszystkim zdrowego. Danie szybkie, proste i można dowolnie zmieniać proporcje w zależności od tego co się lubi najbardziej.

Składniki na 4 porcje:

• makaron spaghetti
• pęczek bazylii (cała doniczka)
• jedna limonka (dwie łyżeczki soku i szczypta startej skórki)
• duże awocado
• opakowanie szpinaku mrożonego ok 450 g lub dwa opakowania świeżego ok 300 g (ja dałam pół opakowania mrożonego brykiet i jedno opakowanie świeżego)
• ząbek czosnku
• łyżka śmietany 18%
• ser Grana Padano
• dwie łyżki oleju lnianego
• oliwa extra vergine 1 łyżka
• sól
• pieprz
• feta i pomidory do podania

Makaron gotujemy al dente w osolonej wodzie. W międzyczasie miksujemy blenderem liście bazylii z avocado z sokiem z limonki i startą skórką. Na patelnię wlewamy ok łyżki oliwy extra vergine, gdy będzie rozgrzana wrzucamy posiekany czosnek i za chwilę cały szpinak. Jeśli używamy mrożonego szpinaku podlewamy go odrobiną wody i przykrywamy na małym ogniu do rozmrożenia. Gdy szpinak zmięknie lub się rozmrozi dodajemy wcześniej przygotowaną pastę z awocado i łyżkę śmietany. Doprawiamy solą i pieprzem.  Makaron po ugotowaniu odcedzamy i zostawiamy do odparowania (nie zlewamy go zimną wodą bo traci smak). Przesypujemy go z powrotem do garnka i mieszamy z dwiema łyżkami oleju lnianego. Tuż przed podaniem przesypujemy makaron do naszej zielonej pasty, mieszamy z dodatkiem startego sera Grana Padano i voila! Talerz przystrajamy kawałeczkami sera feta i pomidorkami koktajlowymi. Smacznego!

[Ania]

Bez wyrzutów sumienia

 

Dziś pomysł na biscotti, które można nazwać dietetycznymi. Nie zawierają w sobie masła, cukru nie za wiele, za to dużo orzechów i bakalii. No i najważniejsze – nie da się ich zjeść dużo – sprawdziłyśmy: jeden taki słodki sucharek do kubka gorącej kawy to porcja idealna.

Biscotti to typowo włoski smakołyk – te słodkie sucharki z orzechami, czekoladą czy bakaliami Włosi podają do kawy, albo deserowego wina. Można je spotkać w różnych wersjach smakowych i rozmiarach. Jeśli jeszcze nie próbowaliście to czas najwyższy – tym bardziej, że przepis na biscotti jest bardzo prosty.


 Składniki:

• duże jajko
• 90 g drobnego cukru
• szklanka mąki pszennej
• płaska łyżeczka proszku do pieczenia
• smakowe dodatki około 150 – 180 gram: świetnie się sprawdzają orzechy i migdały w połączeniu z morelami, figami, czy żurawiną
• ewentualnie odrobina aromatu np. migdałowego.

Jajko ubijamy mikserem razem z cukrem aż uzyskamy gładka puszystą masę, Dodajemy
mąkę wymieszaną z proszkiem oraz pozostałe składniki (w tym również bakalie i orzechy).

Formujemy z ciasta płaski chlebek. Układamy go na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Pieczemy w temperaturze 175ºC przez 25 minut, aż będzie złotobrązowe i dość twarde. Studzimy i kroimy na ukos na kromki grubości centymetra. Ponownie pieczemy – około 10 – 15 minut (w trakcie przewracając na drugą stronę) aż suchary się ładnie zrumienią.

Najlepsze jako dodatek do kawy!

Biscotti bardzo dobrze się przechowują – w szczelnym słoju lub puszce wytrzymają nawet trzy tygodnie.